İSTANBUL
Kız kulesinin narin sÜzÜlÜşÜnÜ,
Yıldızlara karşı titrek yanışını,
özlÜyorum seni martılarınla,
Ah ulan İstanbul!
Ah ulan ah!....
Neden böyle cilvelisin!
Neden senden ayrılamam!
GönÜl kelepçesiyle bağlar,
Sonra birden bırakırsın,
KÜserim sana ama,
Yinede ayrılamam senden...
Ah ulan İstanbul!.
Ah ulan ah!...
